فصل چهارم (زندگی عادلانه نیست، به مسیرت ادامه بده)

بار دیگر ویلیام این 1 را با یاد آوری خاطرات دوران ارتش شروع میکند زمانی که بدون هیچ دلیلی یک سرباز باید به یک کلوچه شکری تبدیل شود (یعنی شنا کردن مسافت طولانی و بعد غلطیدن بروی ماسه به طوری که کل بدنت را ماسه تشکیل 1د ویک روز کامل به این صورت 1 بدی) بدون دلیلی شاید حتی بعد از انجام دادن یک کار خوب. این تمرین کمک میکند صبر و استقامت افراد زیاد شود. در ادامه خاطرات ویلیام از فرمانده قوی موفق خود یاد میکند، کسی که با اندام زیبا و ورزیده در اکثر رشته های ورزشی داری رتبه بود. این شخص در یک مسابقه دوچرخه سواری شرکت میکند در مسیر شخصی که قوانین راشکسته ووارد مسیر مسابقه بر خلاف جهت میشوند هردو بهم برخورد میکند اون شخص آسیبی ندید ولی فرمانده از کمر به پایین فلج میشود. بله 1 هیچ وقت 1 1 ولیام می نویسد فرمانده هرگز هیچ شکایتی نکرد و هیچگاه غر نزد، بعد از چند سال او یک نقاش و موسس باشگاه شنا شد، درسته زندگی عادلانه نیست گاهی تمام قوانین را رعایت کردی و باید به یک کلوچه شکری تبدیل شوی، گاهی شکست میخوری گاهی بیمار، گاهی تصادف و... نکته مهم این است که تو باید ادامه دهی

برچسبها: فصل 1, زندگی عادلانه نیست, به 1 ادامه بده